تفسیر قرآن
سوره فاطر . آیه ( 37
)
وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهٰا رَبَّنٰا أَخْرِجْنٰا نَعْمَلْ صٰالِحاً غَيْرَ اَلَّذِي كُنّٰا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ مٰا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَ جٰاءَكُمُ اَلنَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمٰا لِلظّٰالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
و در آن آتش، بانگ و فرياد برآرند كه پروردگارا ما را بيرون آر تا عمل صالحى كنيم نه زان‌گونه كه (پيش‌تر) مى‌كرديم، (بدانان گويند:) مگر نه آنكه شما را چندان عمر داديم كه هركه پندپذير باشد پند گيرد و (مگر نه آنكه) آن بيم‌دهنده (نيز) به سراغتان آمد؟ پس (عذاب را) بچشيد كه ستمكاران را مددكارى نيست.
