سوره فاطر - آیه 37 - جزء 22

وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهٰا رَبَّنٰا أَخْرِجْنٰا نَعْمَلْ صٰالِحاً غَيْرَ اَلَّذِي كُنّٰا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ مٰا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَ جٰاءَكُمُ اَلنَّذِيرُ فَذُوقُوا فَمٰا لِلظّٰالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ

معنای آیه

و در آن آتش، بانگ و فرياد برآرند كه پروردگارا ما را بيرون آر تا عمل صالحى كنيم نه زان‌گونه كه (پيش‌تر) مى‌كرديم، (بدانان گويند:) مگر نه آنكه شما را چندان عمر داديم كه هركه پندپذير باشد پند گيرد و (مگر نه آنكه) آن بيم‌دهنده (نيز) به سراغتان آمد؟ پس (عذاب را) بچشيد كه ستمكاران را مددكارى نيست.

تفسیر قرآن

آن­ها در دوزخ فرياد مي ‏زنند: پروردگارا، ما را از آتش خارج كن، تا عمل صالح انجام دهيم، غير از آنچه انجام مي‏ داديم؛ ولي در پاسخ آن­ها گفته مي ­شود:  آيا شما را به اندازه ‏اي كه هر كس اهل تذكّر است در آن متذكّر مي‏ شود،‌ در دنيا عمر نداديم؟ بيم ­دهنده­ الاهي هم به سوي شما آمد و شما را از نتيجه­ سوء كفر آگاه كرد،‌ ولي متذكّر نشديد‌ و ايمان نياورديد؛ حال عذاب را بچشيد، كه براي ستمگران ياوري نيست.

اميرالمؤمنين (ع) فرموده:‌ «مَن عَمَرهُ اللهُ سِتّينَ سَنَةً فَقَد اَعذَرَ اِلَيهِ:  کسی كه خدا شصت سال به او عمر دهد، جاى عذر ندارد. (مجمع درّ منثور)

و امام صادق (ع) مقدار آن را هيجده سال تعيين كرده است. (مجمع)

در اين روايات به حدّ اكثر و حدّ اقلّ عمر اشاره شده است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---