تفسیر قرآن
سوره فاطر . آیه ( 18
)
وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلىٰ حِمْلِهٰا لاٰ يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ كٰانَ ذٰا قُرْبىٰ إِنَّمٰا تُنْذِرُ اَلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقٰامُوا اَلصَّلاٰةَ وَ مَنْ تَزَكّٰى فَإِنَّمٰا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اَللّٰهِ اَلْمَصِيرُ
و هيچ باربردارى بار (گناه) ديگرى را به دوش نگيرد و اگر آن كه خود زير بار سنگين (گناه) است (ديگرى را) به حمل آن بار فراخواند چيزى از آن برداشته نشود هرچند (آن ديگرى) خويشاوند باشد، تو تنها و تنها كسانى را بيم توانى داد كه ناديده از پروردگار خويش مى‌ترسند و نماز برپاى مى‌دارند و هر كه پاكى ورزد، بى‌گمان به سود خويش پاكى ورزيده است و فرجام (كارها) به سوى خداوند است.
