سوره فاطر - آیه 18 - جزء 22
وَ لاٰ تَزِرُ وٰازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرىٰ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلىٰ حِمْلِهٰا لاٰ يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْ‌ءٌ وَ لَوْ كٰانَ ذٰا قُرْبىٰ إِنَّمٰا تُنْذِرُ اَلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقٰامُوا اَلصَّلاٰةَ وَ مَنْ تَزَكّٰى فَإِنَّمٰا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اَللّٰهِ اَلْمَصِيرُ
معنای آیه
و هيچ باربردارى بار (گناه) ديگرى را به دوش نگيرد و اگر آن كه خود زير بار سنگين (گناه) است (ديگرى را) به حمل آن بار فراخواند چيزى از آن برداشته نشود هرچند (آن ديگرى) خويشاوند باشد، تو تنها و تنها كسانى را بيم توانى داد كه ناديده از پروردگار خويش مى‌ترسند و نماز برپاى مى‌دارند و هر كه پاكى ورزد، بى‌گمان به سود خويش پاكى ورزيده است و فرجام (كارها) به سوى خداوند است.
تفسیر قرآن
از آنجا كه در آيه قبل فرمود: «اگر خدا بخواهد شما را می برد و خلقی ديگر می آورد.» ممكن بود بعضي بپرسند: «مشركين آيات خدا را تكذيب كردند، مؤمنين چه گناهي دارند، كه آنها هم هلاك شوند؟» در اين آيه مي فرمايد:
هيچ كس بار گناه ديگري را بر دوش نمي كشد؛ و اگر شخص گران باري، ديگري را براي حمل گناهان خود بخواند، چيزي از آن را بر نمي دارد، هر چند از خويشانش باشد. و تو (ای پیامبر ما) تنها كساني را بيم توانی داد، كه از پروردگار خود در پنهاني مي ترسند و نماز برپا مي دارند؛ و هر كس پاك باشد، نتيجه آن به خودش باز مي گردد؛ ولی از آنجا که فرجام همه به سوي خداست، اگر کسی در دنيا به نتايج اعمالش نرسد، در آخرت پاداش هر يك از نيكان و بدان را خواهد داد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر