تفسیر قرآن

سوره فاطر . آیه ( 13 )

يُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ يُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ وَ سَخَّرَ اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذٰلِكُمُ اَللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ اَلَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مٰا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ

شب را درون روز داخل مى‌كند و روز را درون شب، و خورشيد و ماه را رام ساخته است، (چنان‌كه) هريك تا مدتى معين روان است، اين است خداوندى كه پروردگار شماست، پادشاهى از آنِ اوست، و آن‌كسان، كه به جاى او مى‌خوانيدشان، حتى مالك پوست هستۀ خرمايى نيستند.