سوره فاطر - آیه 13 - جزء 22
يُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ يُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ وَ سَخَّرَ اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذٰلِكُمُ اَللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ اَلَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مٰا يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ
معنای آیه
شب را درون روز داخل مى‌كند و روز را درون شب، و خورشيد و ماه را رام ساخته است، (چنان‌كه) هريك تا مدتى معين روان است، اين است خداوندى كه پروردگار شماست، پادشاهى از آنِ اوست، و آن‌كسان، كه به جاى او مى‌خوانيدشان، حتى مالك پوست هستۀ خرمايى نيستند.
تفسیر قرآن
و در این آیه مي افزايد:
خداوند شب را در روز داخل مي كند و روز را در شب، تا با افزايش و كاهش هريك و پيدايش چهار فصل زندگي بر روي زمين براي شما آماده و راحت باشد و نيز خدا خورشيد و ماه را مسخّرتان كرده؛ تا در مسير منظّمي به نفع شما حركت كنند؛ هر چند هر يك از آنها تا سرآمد معيّني به حركت خود ادامه مي دهد. اين است خدا پروردگار شما؛ حاكميّت در عالم مخصوص اوست؛ در صورتي كه معبودهايي كه شما مشركان جز او مي خوانيد، حتّیٰ به اندازه پوست نازكي هم كه روي هسته خرماست، در هيچ كجا حاكميّت و مالكيّت ندارند.
مسخّر بودن اين ها برای انسان اين است كه همه در مسير منافع او حركت مى كنند ابر و باد و ماه و خورشيد و فلك در كارند، تا انسان بتواند با استفاده از اينها زندگی خود را تأمين كرده و شکرگزار خداوندی باشد، که اينها را مسخّر او کرده است.
ولی از آنجا که اين خورشيد و ماه در عين خدمت گزاری برای انسان جاودان نيستند، بلکه روزی تاريك می شوند و از كار مى افتند، در پايان می افزايد: هر كدام از اين دو (خورشبد و ماه، تا زمان مشخصی كه برای آنها تعيين شده به حركت خود ادامه می دهند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر