تفسیر قرآن

سوره احزاب . آیه ( 37 )

وَ إِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اَللّٰهُ عَلَيْهِ وَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَ اِتَّقِ اَللّٰهَ وَ تُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اَللّٰهُ مُبْدِيهِ وَ تَخْشَى اَلنّٰاسَ وَ اَللّٰهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشٰاهُ فَلَمّٰا قَضىٰ زَيْدٌ مِنْهٰا وَطَراً زَوَّجْنٰاكَهٰا لِكَيْ لاٰ يَكُونَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ حَرَجٌ فِي أَزْوٰاجِ أَدْعِيٰائِهِمْ إِذٰا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَراً وَ كٰانَ أَمْرُ اَللّٰهِ مَفْعُولاً

تو بدان كس كه هم خدا بدو نعمت داده بود و هم تو بدو نعمت داده بودى گفتى همسرت را (طلاق مده و) براى خود نگاه‌دار و از خدا پروا كن، و چيزى را كه خدا آشكاركنندۀ آن شد در دل خويش پنهان مى‌داشتى و از مردم بيم داشتى و خدا، سزاوارتر بود كه از او بيم داشته باشى، سرانجام وقتى كه زيد نياز خود را از آن زن برآورده ساخت (و او را طلاق داد) وى را به همسرى تو درآورديم تا مؤمنان را در ازدواج با همسران پسرخوانده‌هاشان، وقتى كه نيازشان را از آنان برآورده ساخته باشند، باكى نباشد و فرمان خدا انجام‌شدنى است.