تفسیر قرآن

سوره نمل . آیه ( 40 )

قٰالَ اَلَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ اَلْكِتٰابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمّٰا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قٰالَ هٰذٰا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّمٰا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ

(اما) كسى كه از كتاب (الهى) دانشى نزد خود داشت گفت: من آن را پيش از آنكه چشم بر هم زنى برايت مى‌آورم، و چون سليمان تخت را نزد خود حاضر ديد گفت: اين از فضل پروردگار من است تا مرا بيازمايد كه آيا سپاس مى‌گزارم يا ناسپاسى مى‌كنم، و هر كه سپاس بگزارد بى‌گمان به سود خود گزارده و هر كه ناسپاسى كند پروردگار من بى‌نيازى بزرگوار است.