تفسیر قرآن

سوره نمل . آیه ( 19 )

فَتَبَسَّمَ ضٰاحِكاً مِنْ قَوْلِهٰا وَ قٰالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ اَلَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلىٰ وٰالِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صٰالِحاً تَرْضٰاهُ وَ أَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبٰادِكَ اَلصّٰالِحِينَ

در اين حال سليمان از سخن او لبخندى به لب آورد و گفت: بار خدايا در دلم افكن كه شكر نعمتى را كه بر من و پدر و مادرم ارزانى داشته‌اى به‌جاى آرم و عمل صالح كنم چنان‌كه تو خشنود شوى و (بار خدايا) مرا به لطف و مهربانى خود در زمرۀ بندگان صالح خويش داخل فرما.