تفسیر قرآن

سليمان با شنيدن سخن آن مورچه خنديد و گفت: پروردگارا، مرا برآن دار، كه شكر نعمتي را كه به من و پدر و مادرم ارزاني داشته ‏اي به ­جا آرم، تا نعمتت را چنان­که شايسته است به كار برم؛ ديگر آن­كه مرا موفّق دار  تا اعمال صالحی انجام دهم، كه تو از آن­ها خشنود باشی؛ و سوّم آن­که به رحمت خودت مرا در زمره­ بندگان صالحت داخل فرمايي.  

از اين­كه قبلاً سليمان گفت: ما زبان پرندگان را مي­ دانيم و در اينجا فرموده: سليمان سخن مورچه را فهميد؛ معلوم مي­ شود زبان همه­ حيوانات را مي­ دانسته است.

اميرمؤمنان (ع) به ابن­ عبّاس فرمود: خدا سخن گفتن پرندگان را به ما آموخت؛ چنان­كه به سليمان سخن­ گفتن هر جنبنده ­اي را در خشكي و دريا آموخت. (نورالثّقلين)

اين­ آشنايي اولياء­الله به سخن حيوانات، از علمي كه امروزه دانشمندان در مورد زبان حيوانات مي­ دانند بسيار عميق ­تر است. چنان­كه صداي مورچه را به طور معمولي كسي نمي­ شنود، ولي در اينجا مي­ فرمايد: سليمان با شنيدن سخن آن مورچه خنديد.

از اين­که سليمان برای مادرش دعا کرده معلوم مى ‏شود، كه مادرش نيز مؤمن بوده است؛ پس ساحت او مبرّاست از آنچه در تورات فعلی است، که مادر سليمان زن اورياء بوده، كه داوود با او زنا كرد و آن­گاه او را به جنگی فرستاد تا كشته شد و همسر او را جزو زنان خود در آورد   و سليمان از او پديد آمد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر