تفسیر قرآن

سوره شعراء . آیه ( 227 )

إِلاَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ وَ ذَكَرُوا اَللّٰهَ كَثِيراً وَ اِنْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مٰا ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ اَلَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ

مگر شاعرانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده باشند و خدا را فراوان ياد نموده و پس از آنكه بديشان ستم شده باشد داد خود را ستانده باشند، و ديرى نخواهد گذشت كه ستمكاران خواهند دانست چه سرنوشتى خواهند داشت.