تفسیر قرآن

سوره فرقان . آیه ( 18 )

قٰالُوا سُبْحٰانَكَ مٰا كٰانَ يَنْبَغِي لَنٰا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِيٰاءَ وَ لٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آبٰاءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا اَلذِّكْرَ وَ كٰانُوا قَوْماً بُوراً

گويند: اى خداوندِ پاك، سزاوار نبود كه ما جز تو يار و ياور ديگرى بگيريم، اما تو اينان و پدرانشان را برخوردارى دادى چندان كه ياد تو را فراموش كردند و مردمى تباه‌شده گشتند.