سوره فرقان - آیه 18 - جزء 18
قٰالُوا سُبْحٰانَكَ مٰا كٰانَ يَنْبَغِي لَنٰا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِيٰاءَ وَ لٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آبٰاءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا اَلذِّكْرَ وَ كٰانُوا قَوْماً بُوراً
معنای آیه
گويند: اى خداوندِ پاك، سزاوار نبود كه ما جز تو يار و ياور ديگرى بگيريم، اما تو اينان و پدرانشان را برخوردارى دادى چندان كه ياد تو را فراموش كردند و مردمى تباهشده گشتند.
تفسیر قرآن
معبودها در پاسخ گويند: اي خداوند پاك، براي ما شايسته نبود، كه اوليايي غير از تو برگزينيم. ولی تو آنان و پدرانشان را از نعمت های دنيا برخوردار فرمودي و آن ها به آن نعمت ها چنان سرگرم شدند، که ياد تو را فراموش كردند و در نتيجه به شرك كشيده شدند و غير تو را هم عبادت كردند و در نتيجه تباه و هلاك شدند.
معبودهای انسانی همچون مسيح يا شياطين يا ملائکه صريحاً گفتار مشركان را که می گویند:
«اين ها ما را به عبادت خود دعوت كردند» تكذيب می كنند! و بت ها هم که عقل و شعور ندارند خداوند در آن روز نوعی از حيات و درك و شعور به آن ها می دهد؛ به طوری كه مى توانند مورد بازپرسی قرار گيرند و پاسخ لازم را بدهند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر