تفسیر قرآن

سوره نور . آیه ( 40 )

أَوْ كَظُلُمٰاتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشٰاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحٰابٌ ظُلُمٰاتٌ بَعْضُهٰا فَوْقَ بَعْضٍ إِذٰا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرٰاهٰا وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اَللّٰهُ لَهُ نُوراً فَمٰا لَهُ مِنْ نُورٍ

(نيز اعمالشان) همچون ظلماتى است در دريايى موّاج كه موج روى موجْ آن را مى‌پوشاند، موجى كه ابرى بالاى آن است، ظلماتى، يكى بالاى ديگرى، چندان‌كه اگر دست خود برون آرد بسا كه آن را نبيند. (آرى) هر كه خدا بدو نورى ندهد هيچ نورى ندارد.