تفسیر قرآن

سوره نور . آیه ( 22 )

وَ لاٰ يَأْتَلِ أُولُوا اَلْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ اَلسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي اَلْقُرْبىٰ وَ اَلْمَسٰاكِينَ وَ اَلْمُهٰاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لاٰ تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اَللّٰهُ لَكُمْ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ

مبادا توانگران و گشاده‌دستان شما سوگند خورند كه به خويشاوندان و بينوايان و مهاجران در راه خدا كمك نخواهند كرد، بلكه بايد عفو و بخشش داشته باشند؛ مگر دوست نداريد كه خدا بر شما ببخشايد؟ و خداوند بخشاينده‌اى مهربان است.