سوره نور - آیه 22 - جزء 18
وَ لاٰ يَأْتَلِ أُولُوا اَلْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ اَلسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي اَلْقُرْبىٰ وَ اَلْمَسٰاكِينَ وَ اَلْمُهٰاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اَللّٰهِ وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لاٰ تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اَللّٰهُ لَكُمْ وَ اَللّٰهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
معنای آیه
مبادا توانگران و گشادهدستان شما سوگند خورند كه به خويشاوندان و بينوايان و مهاجران در راه خدا كمك نخواهند كرد، بلكه بايد عفو و بخشش داشته باشند؛ مگر دوست نداريد كه خدا بر شما ببخشايد؟ و خداوند بخشايندهاى مهربان است.
تفسیر قرآن
از آنجا كه بعضي سوگند ياد كردند، كه به هر كس در ماجراي افك به پيامبر اكرم (ص) تهمت زده، هيچ نوع كمكي نكنند، اين آيه مي فرمايد:
«توانگران شما نبايد از دادن مال به خويشان و تهيدستان و مهاجران راه خدا دريغ نمايند؛ بلكه بايد عفو كنند و از لغزشي كه برادرانشان كرده اند چشم بپوشند؛ همان گونه كه دوست داريد خدا هم شما را بيامرزد و خدا آمرزنده و مهربان است.»
يعني وقتي خدا در اين ماجراي افك و هر گناه ديگري آمرزنده و رحيم است، ديگر شما كاسه از آش داغ تر نباشيد و آن ها را ببخشيد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر