تفسیر قرآن
سوره حج . آیه ( 40
)
اَلَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيٰارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلاّٰ أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اَللّٰهُ وَ لَوْ لاٰ دَفْعُ اَللّٰهِ اَلنّٰاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوٰامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَوٰاتٌ وَ مَسٰاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اِسْمُ اَللّٰهِ كَثِيراً وَ لَيَنْصُرَنَّ اَللّٰهُ مَنْ يَنْصُرُهُ إِنَّ اَللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ
همانان كه، تنها به (گناهِ) گفتن اينكه الله پروردگار ماست، به ناحق از شهر و ديار خود آواره شدهاند؛ و اگر خدا مردم را به (دست) يكديگر دفع نكند بىگمان صومعهها و كليساها و كنشتها و مسجدهايى كه در آنها نام خدا فراوان به زبان مىآيد ويران گردد و خداوند، البته، يارى مىكند هر كه وى را يارى كند، آرى، خداوند توانايى پيروزمند است.
