تفسیر قرآن

سوره انبیاء . آیه ( 87 )

وَ ذَا اَلنُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغٰاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنٰادىٰ فِي اَلظُّلُمٰاتِ أَنْ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنْتَ سُبْحٰانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ اَلظّٰالِمِينَ

و (يارى كرديم) ذوالنون (يونس) را؛ آنگه كه غضبناك به راه افتاد و گمان برد كه هرگز بر او تنگ نخواهيم گرفت، سپس در تاريكيها ندا در داد كه جز تو خدايى نيست، تو منزهى، اين منم كه ستمكارم.