تفسیر قرآن
سوره کهف . آیه ( 47
)
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا
و [یاد کن] روزی را که کوهها را به حرکت درمیآوریم، و زمین را آشکار [و صاف] میبینی، و آنان را گرد میآوریم و هیچ یک را فرو گذار نمیکنیم.
