سوره کهف - آیه 47 - جزء 15
وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الْأَرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا
معنای آیه
و [یاد کن] روزی را که کوهها را به حرکت درمی‌آوریم، و زمین را آشکار [و صاف] می‌بینی، و آنان را گرد می‌آوریم و هیچ یک را فرو گذار نمی‌کنیم.
تفسیر قرآن
بعد از بيان سرگذشت باغداري كه انكار معاد مي كرد، در اين آيات به جريان معاد و رستاخيز پرداخته، مي فرمايد:
در آستانه رستاخيز نظام جهان هستي در هم فرو ريزد، كوه ها را به حركت در آوريم، به نحوي كه همه روي زمين هموار گردد؛ آن گاه همه مردم را گرد آوريم و هيچ يك از آنها را فرو گذار نخواهيم كرد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر