تفسیر قرآن

. آیه ( 39 )

﴿۳۸﴾ يَا مَنْ لَامَفَرَّ إِلّا إِلَيْهِ، يَا مَنْ لَامَفْزَعَ إِلّا إِلَيْهِ، يَا مَنْ لَامَقْصَدَ إِلّا إِلَيْهِ، يَا مَنْ لَامَنْجٰا مِنْهُ إِلّا إِلَيْهِ، يَا مَنْ لَايُرْغَبُ إِلّا إِلَيْهِ، يَا مَنْ لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِهِ، يَا مَنْ لَايُسْتَعانُ إِلّا بِهِ، يَا مَنْ لَايُتَوَكَّلُ إِلّا عَلَيْهِ، يَا مَنْ لَايُرْجىٰ إِلّا هُوَ، يَا مَنْ لَايُعْبَدُ إِلّا هُوَ.

(٣٨) ای آن‌که گریزگاهی نیست جز به سویش، ای آن‌که پناهی جز به سوی او نیست، ای آن‌که مقصدی جز به‌ جانب او نیست، ای آن‌که از خشمش رهایی نیست جز به پناه به سویش، ای آن‌که جز به‌سوی او شوقی نیست، ای آن‌که جنبش و نیرویی نیست جز به او، ای آن‌که جز از او مدد نجویند، ای آن‌که جز بر او توکّل نشود، ای آن‌که جز به او امیدی نیست، ای آن‌که جز او پرستیده نشود.