سوره آل عمران - آیه 117 - جزء 4
مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
معنای آیه
داستان آنچه [کافران] در این زندگی دنیا انفاق می کنند، مانند بادی آمیخته با سرمایی سخت است که [به عنوان مجازات] به کشتزار قومی که بر خود ستم کرده اند برسد و آن را نابود کند؛ و خدا به آنان ستم نکرده است، ولی آنان به خویشتن ستم می ورزند.
تفسیر قرآن
در اين آيه با اشاره به بودجه هاي كلان کفّار براي مبارزه با اسلام، مي فرمايد: «حكايت آنچه كفّار در اين زندگي دنيا براي تخريب دين هزينه مي كنند، همچون باد سرد يا گرمي است که به كشتزار كساني كه در حقّ خويش ستم كرده اند بوزد و آن را تباه سازد؛ ولي خدا به آنان ستم نكرده، بلكه آنان به خود ستم كرده اند». چون سرمايه هاي خود را بي مورد هدر داده اند.»
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر