تفسیر قرآن

هيچ بشري را که خدا به او كتاب آسماني و حكم و پيامبري داده، نسزد که به مردم بگويد: به جاي خدا بندگان من باشيد و مرا بپرستيد؛ بلكه چنين كسي مي گويد: آن گونه كه كتاب آسماني تعليم مي داديد و به درس و بحث آن مي پرداختيد، عالماني ربّاني باشيد.

يکی از مسلمانان و به قولی يک يهودی به نام ابورافع نزد پيامبر اسلام (ص) آمد و اظهار داشت ما به تو همانند ديگران سلام مى كنيم، به ما اجازه ده تو را سجده كنيم! پيامبر (ص) فرمود: سجده براى غير خدا جايز نيست، مرا تنها به عنوان يك بشر احترام كنيد. (مجمع)

از اين آيه بر مي آيد، که:

اوّلاً، راه ربّاني شدن علم و درس است.

ثانياً، معلّم و مدرّس کتاب آسماني بايد ربّاني باشد، نه آدم هاي بي تقوا.

ثالثاً، عالم ربّاني كسي است كه همانند انبيا (ع) به تعليم كتاب و حكمت بپردازد و با نوشتن،‌ گفتن و سيره عملي كه مؤثّرترين شيوه تعليم است، به آگاهی مردم بپردازد.

رابعاً،‌ عمل صالح بي علم ميسّر نيست و آگاهي به كتاب ديني نيز،‌ بدون عمل انسان را عالم ربّاني نمي كند.

خامساً،‌ همه مردم مي توانند عالم ربّاني شوند، چون انبيا همه ی مردم را به ربّاني شدن فرا خوانده اند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر