معنای آیه
قرآن مجيد بعد از نفی ارتباط حضرت ابراهيم (ع) با يهود و نصارا، براي تذكّر اصل اساسي ولايت و ارتباط با پيامبران، که ايمان بدان ها و پيروي از دستوراتشان است، مي فرمايد: نزديک ترين افراد به ابراهيم كساني هستند، که از او پيروي مي كنند و نيز اين پيامبر و كساني كه به او گرويده اند و خدا وليّ و سرپرست مؤمنان است.
امام صادق (ع) فرمود: «الَّذِينَ آمَنُوا» در آيه امامان و پيروان آن هايند. (تفسير عياشی)
اميرمؤمنان (ع) نيز فرموده: سزاوارترين مردم به انبيا آنانند، که به دستوراتشان بيش از همه عمل مي کنند؛ آن گاه آيه فوق را تلاوت کرد و فرمود: دوست محمّد (ص) کسي است که اطاعت فرمان خدا کند، اگر چه نسبتش از او دور باشد و دشمن او کسي است، که نافرماني او کند، هرچند با او فاميلي نزديک داشته باشد. (مجمع البيان)
پیامبر (ص) فرموده: اَلسَّلمانُ مِنّا اَهلُ البَيتِ. (ابوالفتوح، ذيل آيه 36 ابراهيم)
امام صادق (ع) به بعضی از اصحابش فرمود: به خدا سوگند شما از آل محمّديد، ابن اذينه با تعجّب پرسيد: فدايت شوم از خود ايشانيم؟ امام سه بار فرمود: والله از خود ايشانيد؛ آن گاه به من چشم دوخت و فرمود: خداى تعالىٰ در كتاب عزيزش فرموده: «إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ...» (عیاشی)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر