سوره آل عمران - آیه 67 - جزء 3
مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَٰكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
معنای آیه
ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه یکتاپرست و حق گرایی تسلیم بود، و از مشرکان نبود.
تفسیر قرآن
هر يك از يهود و نصارا خود را بر دين ابراهيم مي دانستند. بت پرستان هم مدّعي بودند بر دين حنيف ابراهيم اند؛ اين آيه می فرمايد: ابراهيم نه يهودي بود و نه نصراني؛ بلكه موحّدي فرمانبردار بود و همچون عرب جاهليّت هم مشرك نبود؛ بلكه پيرو دينى مورد رضایت خدا بود، که اسلام و تسليم خدا بودن است.
امام صادق (ع) فرمود: «حَنِيفاً مُسْلِماً» يعنی خالِصاً مُخلِصاً لَيسَ فيه شَىءٌ مِن عِبادَةِ الاَوثانِ: ابراهيم شخصى خالص و برگزيده بود، كه در او ذرّه اى از پرستش بتها نبود. (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر