تفسیر قرآن

بعد از آن که فرمود: «خدا بهترين مکرکنندگان است» به عنوان نمونه عينی مکر و تدبير او می فرمايد: «خداوند به عيسيٰ گفت: من تو را بر مي گيرم و به جانب خود بالا می برم و از آلودگی کسانی که کافر شدند پاک می سازم و پیروان تو را تا روز قیامت بر کافران برتری می دهم؛ آن گاه همه شما به نزد من برگشت مي کنيد؛ پس در مورد آنچه بر سر آن اختلاف داشتيد،‌ ميانتان به حقّ و عدالت داوري مي کنم.

از آنجا كه در آيه شريفه كلمه «رافِعُكَ» مقيّد به قيد «اِلىٰ» شده معلوم مى‏ شود، كه منظور از اين رفع، رفع معنوى است نه رفع صورى و جسمى؛ چون خداى تعالىٰ در مكانى بلند قرار نگرفته تا عيسىٰ (ص) را به طرف خود بالا برد.

خدا مكانى از سنخ مكان هاى جسمانى كه اجسام و جسمانيّات در آن قرار مى‏ گيرند ندارد، به همين جهت دورى و نزديكى نسبت به خداى تعالىٰ هم دورى و نزديكى مكانى نيست، پس تعبير مذكور نظير تعبيرى است كه در آخر همين آيه آورده و فرموده: «ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ ...»، مخصوصاً اگر منظور از توفّى قبض روح باشد كه خيلى روشن خواهد بود كه منظور از رفع، رفع معنوى است يعنى ترفيع درجه و تقرّب به خداى سبحان، نظير تعبيرى كه قرآن كريم در باره شهدا يعنى كشته شدگان در راه او آورده و فرموده: «اَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» (آل عمران، 169) كه منظور از كلمه «عند» ظرف مكانى نيست، بلكه تقرّب معنوى است. (الميزان)

يهود مدّعي اند عيسيٰ (ص) را با دار زدن كشتند.

مسيحيان طبق اناجيل موجود معتقدند: عيسيٰ با به دار آويختن مرد و دفن گرديد و بعد از چند روز از قبر در آمد و پس از نشان دادن خود به مادرش و مؤمنين به آسمان صعود کرد؛ امّا قرآن مي فرمايد: وَماقَتَلوهُ وَ ماصَلَبوهُ وَلكِن شُبِّهَ لَهُم: نه او را کشتند و نه به دار کشيدند؛ بلکه امر بر آن ها مشتبه شد. (نساء 4/157)

«اِنِّي مُتَوَفِّيکَ» هم دلالت بر مرگ عيسيٰ ندارد؛ زيرا «توفّي» در قرآن كريم حتّیٰ در مواردي که بر مرگ دلالت دارد، به معني «تحويل گرفتن روح» مي باشد؛ زيرا «توفّي» از مادّه «وفيٰ» به معني کامل تحويل گرفتن است؛ نه به معني فوت که به معني نابودي است. و در اين آيه خداوند فرموده: «اي عيسيٰ، من تو را بر مي گيرم و به سوي خود بالا مي برم.» و اين عين حيات عيسیٰ است نه مرگ او.

امام باقر (ع) فرمود: معراج حضرت عيسى (ع) در شب 21 ماه مبارك رمضان بوده است. (نورالثقلين)

از رسول خدا (ص) هم نقل شده، كه فرموده: عيسي بن مريم (ع) نمرده و او قبل از قيامت به سوي شما بر مي گردد. (تفاسیر مجمع و فخر رازي)

بنا بر اين آيه، با ظهور مهدي (ع) هم اقلّّيّت هايي از يهود و نصارا تا روز قيامت در زير پرچم اسلام باقي می مانند.

اين آيه يكى از اخبار غيبى قرآن است كه مى‏ گويد: «پيروان مسيح (ع) همواره بر يهود كه مخالف مسيح (ع) بودند برترى خواهند داشت. چنان كه امروزه يهود و صهيونيست ها بدون وابستگى و اتّكاء به مسيحيان، حتّىٰ يك روز نمى ‏توانند به حيات سياسى و اجتماعى خود ادامه دهند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر