سوره آل عمران - آیه 47 - جزء 3
قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ
معنای آیه
[مریم] گفت: پروردگارا! چگونه برای من فرزندی خواهد بود، در حالی که هیچ بشری با من تماس نگرفته؟! [خدا] فرمود: چنین است که می گویی [ولی کار خدا مُقیّد به علل و اسباب نیست،] خدا هر چه را بخواهد [با مشیّت مطلقه خود] می آفریند، چون چیزی را اراده کند جز این نیست که به آن می گوید: «باش» پس بی درنگ می باشد؛
تفسیر قرآن
از آنجا که اين جهان، جهان اسباب و علّت و معلول است. مثلاً براي تولّد فرزند، وجود «اسپرم» مرد و «اُوول» زن لازم است؛ وقتي مريم از فرشتگان شنيد به زودي صاحب فرزندي مي شود، شگفت زده شد.
با اين که آيه مي گويد: «اِذ قالَتِ المَلائِكَةُ يا مَريَمُ» ولي چون مريم مي داند کلام آن ها از طرف خداست؛ مي گويد: پروردگارا، مرا فرزند از کجا تواند بود، با آن که هيچ بشري با من آميزش جنسي نداشته است؟ فرشته به او گفت: آری خدا هر چه خواهد مي آفريند، او چون كاري را اراده كند، تنها به آن گويد: «باش» پس موجود مي شود.
هر چند خدا جهان را، جهان اسباب و علل ساخته، از جمله برای پيدايش فرزند وجود پدر و مادر هر دو لازم است؛ ولی می تواند عيسايي را بدون پدر بيافريند؛ همان گونه که می تواند آدمی را بدون پدر و مادر بيافريند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر