معنای آیه
خداوند در اين آيه به پيامبر اسلام (ص) مي فرمايد: «اين مطالبي كه در باره زکریّا، یحییٰ و سرپرستی مریم) به تو وحي مي كنيم از اخبار غيب است (کسی آن را درست نمی داند). آن گاه كه آنها قلم هايشان را براي قرعه می افكندند، تا كدامشان سرپرست مريم شود و آن وقت كه آن ها در اين كار با هم مشاجره مي كردند، نزدشان نبودي.
مادر مريم پس از وضع حمل، او را به معبد آورد و به دانشمندان يهود گفت: اين نوزاد براي خدمت به خانه خدا نذر شده، کي سرپرستي او را مي پذيرد؟ و از آنجا كه مريم از خانواده هاى معروف به پاكى (خانواده عمران) بود، عابدان بنى اسرائيل، هر يک می خواستند سرپرستی او را بر عهده گيرند؛ از اين رو، چاره اى جز قرعه نيافتند، پس هر کدام اسم خود را روي چوبي نوشتند و قرعه زدند و در اين قرعه کشي زکريّا برنده شد؛ او از همه هم شايسته تر بود؛ چون هم پيامبر بود و هم همسر خاله ی مريم.
فقها بنا بر اين آيه و آياتى كه در سوره صافات در باره يونس آمده تجويز کرده اند، وقتي که در مسئله اي راهي براي مشکل باقي نماند، مي توان به قرعه متوسّل شد. هر چند از طريق قرعه نمي توان برد و باخت کرد؛ چون در اين مورد مشکلي پيش نيامده، که به قرعه متوسّل شد.
امام صادق (ع) فرموده: هيچ قومي با هم قرعه نزدند و كار خود را به خدا وا نگذاردند، مگر آن كه حقّ تعاليٰ قرعه را بدان چه مصلحت و حقّ است بيرون آرد. (تفسير لاهيجي)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر