تفسیر قرآن

مؤمنين وقتى متذكّر شوند همه موجودات ماسوی الله، که ممکن اند و هستی عين ذاتشان نيست، به خدای قيّوم که واجب الوجود و علّتشان است متّکی اند؛ يقين مى ‏كنند خدا اين كتاب را كه هادى به حق و فارق و مميّز ميان حق و باطل است و تصديق كننده ی كتاب هاي پيش از خود يعنی تورات و انجيل است بر تو نازل کرده است».

«باء» در كلمه «بِالحَق» مصاحبت را مى‏ رساند، یعنی خداى تعالىٰ كتاب را طورى بر تو نازل فرموده، كه حق از آن جدا نخواهد شد و در نتیجه نه در حين نزول آميخته با بطلان است و نه بعدها بطلان عارضش می شود.

هر چند امثال اين آيه تورات و انجيل را تصديق مي کنند، که متضمّن وحي الاهي هستند، از آياتي نظير «يُحَرِّفونَ الكَلِمَ عَن مَواضِعِهِ» (نساء 4/46) بر مي آيد، كه بسياري از مطالب تورات تحريف شده است. و از آيه : «از کساني که گويند: ما نصراني ايم پيمان گرفتيم؛ ولي آن ها بخشی از آنچه به آنان تذکّر داده شده بود فراموش کردند» (مائده 5/14) نيز بر مي آيد، که انجيل ها تحريف يافته اند.

هُدًی لِلنّاسِ» پس از «اَلکِتاب» و «بِالحَقّ» و «مُصَدِّقاً» چهارمين وصف قرآن يا وصف تورات و انجيل و يا وصف قرآن کريم و تورات و انجیل هر سه است. در باره ی «فرقان» نیز اين سه احتمال وجود دارد.

از آن جهت قرآن کريم حق است، که هم دعوتش حق است، چون از جانب خدايي است، که حقّ مطلق است؛ و هم ادّعاهايش حق است، چون معارف و احکام و قصصش همه حق و از جانب خداوند حق مبين می باشند.

از آن رو، قرآن كريم وحى را به تنزيل و انزال كه به معناي فرود آمدن از مقامى والاست تعبير فرموده؟ كه اوامر و نواهى آن از طرف خداوند والامقام به بندگان که مقامى پايين‏تر دارند، صادر شده است.

قرآن کریم هر چند کتاب های پيشين را تصدیق می کند؛ ولی بر آن ها مهيمن است و سيطره دارد: «وَ اَنزَلنا عَليکَ الکِتابَ بِالحقِّ مُصَدّقاً بينَ يدَيهِ مِنَ الکِتابِ وَ مُهَيمِناً عَلَيهِ». (مائده 48)

«تورات» يک لغت عبري است و به معني شريعت و قانون است؛ ولي اصطلاحاً به کتابي که بر موسيٰ نازل شده و گاهي به مجموعه ی کتب عهد عتيق و گاهي به اسفار پنج گانه عهد عتيق گفته مي شود. «عهد عتيق» مرکّب از تورات و چندين کتاب ديگر مي باشد. تورات پنج کتاب است:

سِفر خروج، که در باره تاريخ بنی اسرائيل و داستان موسیٰ (ع) است.

کتاب هاي ديگر عهد عتيق شرح حالات پيامبران و پادشاهان بني اسرائيل و اقوامشان است؛ از اين رو، کتاب آسماني نيستند و خود يهود نيز چنين ادّعايي ندارند، و حتّیٰ مزامير داود شرح مناجات ها و اندرزهاي داود است. اسفار پنج گانه ی تورات هم آسماني نيستند، بلکه کتاب هايي تاريخي هستند، که بعد از حضرت موسي (ع) نگاشته شده اند؛ زيرا در آن ها شرح وفات حضرت موسيٰ و تدفين او و حوادث بعد از وفات او آمده است. اصولاً خرافات و نسبت هاي ناروا به خدا و پيامبران در اين كتاب ها، گواه روشن ساختگي بودن آن هاست.

سِفر پيدايش، که در باره آغاز آفرينش و شرح حال انبياست.

سِفر لاويان، لاويان از نسل يکی از فرزندان يعقوب اند و در آن عبادات و نيز پرندگان و حيوانات حرام گوشت بيان شده اند.

سِفر اعداد، که در آن قبايل و ارتش های بنی اسرائیل بيان شده است.

سِفر تثنيه، که در آن احکام شريعت يهود آمده است.

«انجيل» کلمه اي است يوناني و به معني بشارت و نام کتابي است که بر عيسيٰ (ع) نازل شده است. و از آنجا که اوّلاً، انجيلي که بر عيسي (ع) نازل شده يکي بوده نه بسيار و نه حتّیٰ چهار تا که الآن معروف است؛ و از اين هم که قرآن كريم در هيچ جا انجيل را جمع نبسته، معلوم می شود که وحي الاهي نيستند؛ همان طوري که مسيحيان خود معترفند که اين انجيل ها همه به دست شاگردان يا شاگردان شاگردان عيسيٰ (ع) نگاشته شده اند.

کتاب هاي مذهبي مسيحيان که آن را «عهد جديد» نامند، شامل 27 کتاب و رساله است؛ بدين ترتيب: انجيل متیٰ، انجيل مرقس، انجيل لوقا، انجيل يوحنّیٰ، اعمال رسولان، چهارده رساله از «پولس» به اقوام و افراد مختلف، رساله ی يعقوب، دو رساله به نام «نامه هاي پولس به اقوام و افراد مختلف»، سه رساله به نام نامه هاي يوحنّیٰ، نامه ی يهودا و مکاشفه يوحنّیٰ.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر