معنای آیه
بعد از بيان انفاق هايي كه مورد رضايت خداوند نيستند، در مورد انفاقي که مورد رضايت خداست مي فرمايد: و حكايت آنان كه مالشان را به خاطر كسب رضاي خدا و استواري ايمان خويش انفاق مي كنند، همچون باغي است بر تپّه اي که داراي زمين حاصلخيز است و هر ساله ميوه ی خوب مي دهد، چه اگر باران خوبي به آن برسد ميوه اش دوچندان مي شود و اگر هم باران کمي بدان برسد، چون زمينش خوب است، باز هم ميوه ی خوبي مي دهد.
انفاقي هم که براي رضاي خدا انجام گرفته، چون به خدا متّصل شده، از اثر مورد انتظارش تخلّف نمي کند، هر چند کم باشد؛ و خدا به آنچه که انجام دهيد بيناست؛ مي داند چه عملي براي رضاي خدا انجام داده ايد.
«وَاللهُ بِما تَعمَلونَ بَصيرٌ» در آخر آيه هشداری است به انفاق کنندگان که مواظب باشند اعمالشان از نظر نيّت يا طرز عمل آلودگی پيدا نکند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر