سوره بقره

سوره بقره - آیه 247 - جزء 2


وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ‎



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره بقره 247
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره بقره 247
محمود خلیل الحصری سوره بقره 247
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 40 1
محمد صدیق منشاوی 40 2

معنای آیه

و پیامبرشان به آنان گفت: بی تردید خدا طالوت را برای شما به زمامداری برانگیخت. گفتند: [شگفتا!] چگونه او را بر ما حکومت باشد و حال آنکه ما به فرمانروایی از او سزاوارتریم، و به او وسعت و فراخی مالی داده نشده [پس ما کجا و زمامداری انسانی تهیدست کجا!؟] [پیامبرشان] گفت: خدا او را بر شما برگزیده و وی را در دانش و نیروی جسمی فزونی داده؛ و خدا زمامداریش را به هر کس که بخواهد عطا می کند؛ و خدا بسیار عطا کننده و داناست.


تفسیر قرآن


طالوت جواني قوي بود، روزي از پي گوسفندان گمشده اش تا محلّي از بني اسرائيل، که اشموئيل در ميان آنان مي زيست رفت. و چون او از اشموئيل سراغ چارپايان گمشده اش را گرفت، او از جسم قوی و نيز از سخن گفتن طالوت دريافت، که اين همان کسي است که از طرف خدا به پادشاهي بني اسرائيل برگزيده شده است؛

ولي وقتي اشموئيل به قوم خود گفت: خدا طالوت را به پادشاهي شما انتخاب کرده است، آنان تعجّب کردند؛ زيرا وي نه از خاندان «لاوي» بود، كه سابقه ی نبوّت داشتند و نه از خاندان يوسف و يهودا، که سابقه ی پادشاهي داشتند؛ بلکه از خاندان بنيامين گمنام بود و از نظر مالي نيز تهي دست بود؛

از اين رو، به عنوان اعتراض به پيامبرشان گفتند: چگونه وي پادشاه ما باشد، با آن که ما از او شايسته تريم؟ اشموئيل گفت: خداوند از آن رو طالوت را به پادشاهي و فرماندهي شما انتخاب کرده، که وي هم علم و تدبير و کارداني براي اصلاح امور اجتماعي و سياسي دارد و هم از نظر جسمي توان کافي براي فرماندهي جنگ دارد، خدا هر کس را که بخواهد توانايي روحي و جسمي براي فرماندهي و پادشاهي مي دهد. (تفاسير قمي و مجمع)

«وَاللهُ واسعٌ عَلیمٌ» يعنى خداوند بى ‏نياز دانائی است، كه از هيچ گونه بخششى عاجز نيست.

از اين آيه و آيات ديگر برمي آيد، که نه فقط پيامبر را خدا تعيين مي کند، بلکه امام و فرمانروا را هم خدا تعيين مي کند و اين همان عقيده ی شيعه در باره امام و خليفه است.

و پر واضح است، که کسان ديگري که به هر طريقي خليفه و امام بر مردم گردند غاصب و ظالمند و بر مردم واجب است با هر طريق ممکن با آنان ستيز کنند، تا آنان را از پاي در آورند و حکومت را به کساني سپارند که از طرف خدا براي حکومت تعيين شده اند.

البتّه خدا هم بدون ملاک کسي را پيامبر يا امام يا پادشاه مردم نمي کند. چنان که در اين آيه طالوت به خاطر توانائي هاي جسمي و روحي بسيار به پادشاهي بني اسرائيل انتخاب شد. و نيز خداوند حضرت علي (ع) را به خاطر توانايي هاي بسيار بيشترش، که ساير اصحاب پيامبر (ص) اصلاً با او قابل قياس نبودند، به امامت مسلمانان برگزيد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر