تفسیر قرآن

گناهي بر شما نيست، كه به كنايه از زنان همسر مرده خواستگاري كنيد، يا ازدواج با آن ها را در دل نهان نگه داريد؛ خدا آگاه است كه شما آن ها را ياد خواهيد نمود؛ ولي با آن ها قرار پنهاني مگذاريد، مگر سخني شايسته و كنايي بگوييد‌ و تا عدّه شان سر نيامده، با آن ها عقد ازدواج نبنديد و بدانيد خدا از آنچه در دل داريد آگاه است؛ پس از او پروا داريد و بدانيد خدا آمرزنده ی بردبار است.

كنايه خواستگاري كردن سبب مي شود هم زن به آينده خويش دل خوش باشد و هم احترام شوهرِ مرده اش نگه داشته شود. مثلاً به او گفته شود: خدا رحمت کند شوهرت را، ولي ديگران هم به تو علاقه دارند يا به او بگويد: من مردي زن دوستم.

سکينه دختر حنظله گفته: امام باقر (ع) نزد من که در عدّه بودم آمد و گفت: نزديکي من با رسول خدا (ص) را مي داني و حقّ پدران من و جدّم علي (ع) و سابقه او در اسلام را مي شناسي.

گفتم: اي پسر رسول خدا، از من خواستگاري مي کني، با اين که من در عدّه ام و مردم فقه و علم از تو مي آموزند؟ گفت: سبحان الله، من خواستگاري نکردم، من حديث جدّ و پدرم کردم و سابقه ايشان نمودم. نشنيدي که رسول خدا (ص) نزد ام سلمه رفت، كه در عدّه پسر عمويش ابوسلمه بود و در حالي که بر دستش تکيه کرده بود، حديث خود و منزلت خود مي نمود، تا حصير در دستش اثر کرد و آنچه آن حضرت انجام داد خواستگاري نبود. (ابوالفتوح)

بنا بر روايات معصومین (ع) زنان موظفند در عدّه وفات شوهر شكل سوگوار داشته باشند، يعنى مطلقا آرايش نكنند و ساده باشند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر