سوره بقره - آیه 231 - جزء 2
وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوا ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
معنای آیه
و هنگامی که زنان را طلاق دادید و به پایان عدّه خود نزدیک شدند، آنان را [با رجوع کردن] به طور شایسته و متعارف، نگه دارید یا [با ترک رجوع] به نیکی و خوشی رها کنید. و آنان را برای آزار رساندن و زیان زدن نگه ندارید تا بر آنان تعدّی و ستم کنید. و هر که چنین کند قطعاً به خود ستم کرده است. و آیات خدا را به مسخره نگیرید و نعمت خدا را بر خود و آنچه از کتاب و حکمت بر شما نازل کرده که شما را به آن پند می دهد، به یاد آرید. و از خدا پروا کنید و بدانید که خدا به همه چیز داناست.
تفسیر قرآن
و چون زنان را طلاق داديد و به پايان عدّه خود رسيدند، يا به شايستگي نگاهشان داريد، يا به شايستگي رهاشان سازيد؛ ولی به قصد آزار رساندن نگاهشان نداريد، تا ستم كنيد؛ و كسي كه چنين كند به خود ستم كرده است؛ و با اين اعمال آيات الاهي را به مسخره مگيريد؛ و نعمتي كه خدا بر شما ارزاني داشته و اين كتاب حكمت را كه بر شما نازل كرده و بدان پندتان مي دهد، به ياد آريد. و از خدا پروا داشته باشيد و بدانيد که خدا به هر چيزي آگاه است».
يعني خدا مي داند، که قصد شما واقعاً اصلاح است يا ضربه زدن به زن. ستم بر ديگری در واقع ستم به خود است؛ چون به استقبال کيفر الاهی رفتن است.
از آنجا که رجوع برای پايدار ماندن ازدواج است، رجوع برای ضربه زدن به زن برای آزار زن، در واقع استهزاء به قرآن و قانون الاهی است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر