سوره بقره - آیه 226 - جزء 2
لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ ۖ فَإِن فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
معنای آیه
برای کسانی که سوگند یاد می کنند [که از آمیزش] با زنان خود دوری گزینند، [شرعاً] چهار ماه مهلت است، چنانچه [در این مدت به آنچه مقتضای زناشویی است] بازگشتند [گناهی بر آنان نیست]؛ زیرا خدا بسیار آمرزنده ومهربان است.
تفسیر قرآن
در جاهليّت هر گاه مردي به زنش علاقه نداشت و نمی خواست ديگري هم با او ازدواج کند، سوگند مي خورد با او نزديکي نکند. (تفسیر ابوالفتوح)
اين آيه مي فرمايد: براي آن ها كه سوگند مي خورند با زنان خود آميزش نكنند، چهار ماه فرصت است؛ پس اگر در اين مدّت باز گشتند، خدا آمرزنده مهربان است.
يعني يا از سوگندشان برگردند و کفّاره ی سوگندشان بدهند و با همسر خود نزديكي کنند؛ و يا او را طلاق دهند». البتّه اين چهار ماه مهلت به خاطر چهار ماه مدّتي است، که در شرع براي وجوب آميزش تعيين شده است، نه به خاطر احترام به سوگند ناروا.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر