سوره بقره - آیه 206 - جزء 2

وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

معنای آیه

و چون به او گویند: از خدا پروا کن، غرور و سرسختی و تعصّب و لجاجت، او را به گناه وا می دارد؛ پس دوزخ او را بس است، و یقیناً بد جایگاهی است.

تفسیر قرآن

و چون به چنين شخص هم گفته شود: از خدا پروا کن و خلاف دستور خدا عمل نکن، عزّت و قدرت ظاهري اي که در بين مردم پيدا کرده، سبب مي شود که قبول نکند و گناه کند. دوزخ جايگاه چنين شخصي است و چه بد جايگاهي است.

عبدالملك مروان خلیفه ‏اموی بالاى منبر در مدينه گفت: به خدا سوگند هركس مرا امر به تقوا كند، گردنش را خواهم زد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---