سوره بقره - آیه 206 - جزء 2
وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ
معنای آیه
و چون به او گویند: از خدا پروا کن، غرور و سرسختی و تعصّب و لجاجت، او را به گناه وا می دارد؛ پس دوزخ او را بس است، و یقیناً بد جایگاهی است.
تفسیر قرآن
و چون به چنين شخص هم گفته شود: از خدا پروا کن و خلاف دستور خدا عمل نکن، عزّت و قدرت ظاهري اي که در بين مردم پيدا کرده، سبب مي شود که قبول نکند و گناه کند. دوزخ جايگاه چنين شخصي است و چه بد جايگاهي است.
عبدالملك مروان خلیفه اموی بالاى منبر در مدينه گفت: به خدا سوگند هركس مرا امر به تقوا كند، گردنش را خواهم زد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر