سوره بقره - آیه 203 - جزء 2
وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ ۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ اتَّقَىٰ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
معنای آیه
و خدا را در روزهای معلوم و معینی [که یازدهم، دوازدهم و سیزدهم ماه ذوالحجه ایام وقوف در منی است] یاد کنید. پس هر که در دو روز [واجبات منی را انجام دهد و به کوچ کردن از آن] شتاب ورزد، گناهی بر او نیست، و هر که [تا روز سوم] تأخیر کند، بر او هم گناهی نیست، [اختیار کردن وقوف در منی چه در دو روز، چه در سه روز] برای کسی است که [از محرمات احرام] پرهیز کرده است. و از خدا پروا کنید و بدانید که یقیناً همه شما به سوی او محشور خواهید شد.
تفسیر قرآن
در اين آيه مي فرمايد: به جاي تفاخر به آبا و اجدادتان خدا را در روزهايي چند، يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذي حجّه، كه به ايّام تشريق معروف است، ياد کنيد.
اگر كسي شتاب كند و اعمال را در دو روز انجام دهد بر او گناهي نيست و بر هر كه هم تا روز سوّم تأخير كند، گناهي بر او نيست. اين اختيار براي كسي است، كه پرهيزكاري كرده و از خدا پروا كند؛ و بدانيد، كه به سوي خدا محشور مي شويد و او شما را بر اعمالتان جزا مي دهد.
امام صادق (ع) فرمود، در ايّام تشريق که از نماز ظهر روز عيد تا نماز روز سيزدهم است یعنی پانزده نماز بعد از هر نماز اين دعا خوانده شود: «اَللهُ اَکبَرُ، اَللهُ اَکبَرُ، لااِلهَ اِلّا اللهُ، وَاللهُ اَکبَرُ، وَ لِلّهِ الحَمدُ، اَللهُ اَکبَرُ عَليٰ ماهَدانا، اَللهُ اَکبَرُ عَليٰ مارَزَقَنا مِن بَهِيمَةِ الاَنعامِ. (مجمع البیان)
امام باقر (ع) در معناى: «لِمَنِ اتَّقىٰ...» فرمود: «يعنى كسى كه از رفث و فسوق و جدال و ساير محرّمات اجتناب كند.» (من لايحضره الفقيه 2 /288)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر