سوره بقره - آیه 200 - جزء 2

فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

معنای آیه

پس هنگامی که مناسک [حجّتان] را انجام دادید، پس خدا را آن گونه که پدرانتان را یاد می کنید یا بهتر و بیشتر از آن یاد کنید. پس گروهی از مردم [کوتاه فکر] می گویند: پروردگارا! به ما در دنیا [کالای زندگی] عطا کن. و آنان را در آخرت هیچ بهره ای نیست.

تفسیر قرآن

امام باقر (ع) فرمود: در جاهليّت پس از انجام مراسم حجّ به ذکر مفاخر پدرانشان می پرداختند، اين آيه نازل شد و فرمود: چون اعمال حجّتان را انجام داديد، خدا را بدان سان كه پدرانتان را ياد مي كنيد، بلکه بیشتر ياد كنيد؛ بعضي از مردم گویند: بار پروردگارا به ما در دنیا بهره ای عطا کن. چنین کسان در آخرت دیگر بهره ای ندارند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---