سوره بقره

سوره بقره - آیه 200 - جزء 2


فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره بقره 200
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره بقره 200
محمود خلیل الحصری سوره بقره 200
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 31 1
محمد صدیق منشاوی 31 2

معنای آیه

پس هنگامی که مناسک [حجّتان] را انجام دادید، پس خدا را آن گونه که پدرانتان را یاد می کنید یا بهتر و بیشتر از آن یاد کنید. پس گروهی از مردم [کوتاه فکر] می گویند: پروردگارا! به ما در دنیا [کالای زندگی] عطا کن. و آنان را در آخرت هیچ بهره ای نیست.


تفسیر قرآن


امام باقر (ع) فرمود: در جاهليّت پس از انجام مراسم حجّ به ذکر مفاخر پدرانشان می پرداختند، اين آيه نازل شد و فرمود: چون اعمال حجّتان را انجام داديد، خدا را بدان سان كه پدرانتان را ياد مي كنيد، بلکه بیشتر ياد كنيد؛ بعضي از مردم گویند: بار پروردگارا به ما در دنیا بهره ای عطا کن. چنین کسان در آخرت دیگر بهره ای ندارند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر