سوره بقره - آیه 171 - جزء 2
وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً ۚ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ
معنای آیه
داستان [دعوت کننده] کافران [به ایمان]، مانند کسی است که به حیوانی [برای رهاندنش از خطر] بانگ می زند، ولی آن حیوان جز آوا و صدا [آن هم آوا و صدایی که مفهومش را درک نمی کند] نمی شنود. [کافران، در حقیقت] کر و لال و کورند، به همین سبب [درباره حقایق] اندیشه نمی کنند.
تفسیر قرآن
مَثَل تو در دعوت کافران، به توحيد و معروف، كه سعادت دنيا و آخرتشان در آن است، مانند کسي است، که بر حيواناتي که چيزي جز صدا نمي شنوند براي هشدار از خطر بانگ زند؛ اين ها نيز چون در مقابل حقايق كر و گنگ و كورند؛ از اين رو، درك نمي كنند، هر چند صدايشان را مي شنوند.
بعضی هم در تفسير اين آيه گفته اند: مَثَل کسانی که بت ها و خدايان ساختگی را می پرستند و با آن ها راز و نياز می کنند؛ مثل کسی است، که با حيوانات حرف می زند، که نه آن حيوانات از سخن وی چيزی درک می کنند و نه آن معبودهای ساختگی يعنی بت ها از سخنان عابدان خود چيزی می فهمند، چرا که بت ها کرند و کورند و لال .
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر