تفسیر قرآن

بعد از آن كه فرمود: صابران در مقابل مصيبت ها مي گويند: «ما از آنِ خداييم و به سوي او باز مي گرديم» مي فرمايد: «آن ها هستند، كه درودها و رحمتي از پروردگارشان بر آن هاست و آن ها هدايت يافته گانند.» رحمت خاصّ خدا پاداش ويژه ی مؤمنين صابر می باشد.

خداوند بر مؤمنانى كه در مشكلات، صبر و مقاومت كرده ‏اند، خود درود و صلوات مى ‏فرستد؛ «صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ» ولى درباره مؤمنان مرفّه كه زكات اموالشان را مى ‏پردازند، به پيامبر ص دستور مى‏ دهد درود بفرستد: «صلّ عليهم» (توبه، 103)

صلوات خدا بر بنده رحمت او، صلوات ملائكه بر انسان ها وساطت در رسانيدن رحمت بر آن ها و صلوات مؤمن بر مؤمن دعا و تقاضاي رحمت براي او از خداست.

امام صادق (ع) فرموده: خداوند اسماعيل را صادق الوعد ناميده، كه به كسي وعده داد او را در محلّي ملاقات مي كند. يك سال در آن محلّ به انتظار او بود. (الميزان)

پيامبر اکرم (ص) نيز در مسجدالحرام به يكي از يارانش وعده داد در انتظار اوست تا بر گردد و تا سه روز كه آن شخص از آنجا عبور كرد‌، در انتظارش ماند. (الميزان)

تدبر در این آيه روشن مي سازد كه از مسئله حيات برزخى شهيدان وسيع‏تر است و آن اين است كه به طور كلّى نفس آدمى موجودى است مجرّد ماوراى بدن غير مادى كه نه طول دارد و نه عرض؛ ولی با بدن ارتباط و علقه‏ اى دارد و با آن متّحد است و به وسيله شعور و اراده و ساير صفات ادراكى، بدن را اداره مى‏ كند.

این حقیقت تمام شخصيّت انسان است و بعد از مردن به زندگی ادامه می دهد.

سعادت آدمى در آن زندگى و شقاوت و تيره روزيش مربوط به ملكات و اعمال اوست.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر