سوره بقره - آیه 148 - جزء 2
وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا ۖ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
معنای آیه
و برای هر کسی قبلهای است که وی روی خود را به آن [سوی] میگرداند؛ پس در کارهای نیک بر یکدیگر پیشی گیرید. هر کجا که باشید، خداوند همگی شما را [به سوی خود باز] میآورد؛ در حقیقت، خدا بر همه چیز تواناست.
تفسیر قرآن
آن گاه به عنوان جمع بندی مسأله قبله مي فرمايد: هر امّتی را قبله اي است و قبله هم نظير اصول دين يا امور تکويني نيست، كه قابل تغيير نباشد. بنابراين، بي خود وقت خود را صرف بحث در مورد قبله نکنيد، بلكه به جاي آن سعي کنيد که هر کدام با انجام کارهاي خوب بر يکديگر سبقت جوئيد؛ زيرا به زودي خدا همه شما را در روزي که ترديدی در آن نيست (قيامت)، حاضر مي سازد، تا جزاي تسليم يا انكار حقّ بودن خود را ببينيد.
امام رضا (ع) در تفسیر: «اَينَما تَكونوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَميعاً»، فرموده: و ذلك والله ان لو قام قائمنا يجمع الله اليه جميع شيعتنا من جميع البلدان: به خدا سوگند هرگاه قائم ما قيام کند، خدا شيعيان ما را از همه شهرها جمع مي کند. (صافي)
امام باقر (ع) در تفسير «اَيْنَ ما تَكُونُوا يَأتِ بِكُمُ اللهُ جَمِيعاً» فرموده: منظور اصحاب امام قائم (ع) می باشد، كه سيصد و سيزده نفرند و در يك ساعت همگى جمع مى شوند همچون پاره هاى ابر پائيزى، كه بر اثر تند باد، جمع و متراكم مى گردد.» (نورالثّقلين)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر