معنای آیه
بعد از بيان اشکال اهل كتاب در مورد تغيير قبله، مي فرمايد: كساني كه به آن ها كتاب آسماني داده ايم، صفات پيامبر اسلام (ص) و آئينش را در کتاب هاي آسماني خود خوانده اند و او را چون فرزندان خود می شناسند؛ منتها عدّه اي از آن ها با آن که حق بودن پيامبر اسلام (ص) را مي دانند، حق را کتمان مي کنند.
صفيه دختر حي بن اخطب گفته: پدرم و عمويم ابوياسر، كه به قُبا رفته بودند، تا پيامبر اسلام (ص) را بشناسند، چون برگشتند، عمويم به پدرم گفت: اوست؟ پدرم گفت: آري، به خدايي که تورات بر موسيٰ نازل کرد. عمويم گفت: در دل خود او را چگونه مي بيني؟ گفت: دشمني او را مي يابم تا زنده باشم. (تفاسير ابوالفتوح و منهج)
و عمر بن خطّاب گفته: من به عبدالله بن سلام گفتم: شما در کتاب خود پيغمبر ما را مي شناسيد؟ گفت: والله که من او را از پسرانم در ميان کودکان بهتر مي شناسم. من از موافقت تشبيه او با تشبيه خداي تعاليٰ تعجّب كردم. (تفسير ابوالفتوح)
بنا بر اين آيه، ترسیم کامل و روشنی از صفات جسمى و روحى و ويژگي هاى پيامبر اسلام (ص) در تورات و انجیل بوده است؛ وگرنه با نزول اين آيه و امثال آن، همه يهود و نصارا يک پارچه صدايشان در مقابل پيامبر اسلام (ص) بلند می شد و می گفتند: اين کتاب های ما، در کجای آن ها اسم و مشخّصات تو در آن ها آمده است
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر