معنای آیه
آن گاه مي فرمايد: اصلا دعوا بر سر اين كه فلان شخص از چه طائفه اى بوده و آن ديگرى از كدام طائفه، چه سودى دارد؟ آن ها مردمي بودند، که روزگار خود را به سر آوردند، دست آورد آنان از خود آن هاست و دست آورد شما از آن خود شما و شما را از آنچه آن ها مي كردند بازخواست نکنند؛ بلکه هر کسی مسئول اعمالش است و فردا از آن بازخواست خواهيد شد.
خلاصه یک انسان و یک ملّت بايد به اعمال خويش متكى باشد نه به تاريخ گذشته خويش و به فرض پدران کسی فاضل بوده اند، از فضل پدر چه چیزی براى او حاصل مى شود؟
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر