سوره بقره - آیه 139 - جزء 1
قُلْ أَتُحَاجُّونَنَا فِي اللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ
معنای آیه
بگو: آیا درباره خدا با ما بحث و گفتگو میکنید؟ با آنکه او پروردگار ما و پروردگار شماست؛ و کردارهای ما از آن ما، و کردارهای شما از آن شماست، و ما برای او اخلاص میورزیم.
تفسیر قرآن
يهود و نصارا به مسلمانان مي گفتند: چون پيامبران همه از ما هستند؛ اگر پيامبر ديگري هم مبعوث شود، از ميان ما خواهد بود، که همواره خدا پرست بوده و براي پذيرش ايمان و وحي آماده تريم ، نه از عرب مشرک. (صافي)
اين آيه به پيامبراكرم (ص) مي فرمايد: بگو: در باره خدا با ما چون و چرا مي کنيد، که برای وحی چه قومی و چه کسی را انتخاب کند؟ همو که پروردگار ما و شماست» نه اين که در انحصار قوم يهود باشد.
از طرفي، اعمال ما براي ماست و اعمال شما براي شماست و ما مسلمان ها خدا را خالصانه مي پرستيم؛ بنابراين، چرا شما يهود و نصارا خود را از ديگران به خدا نزديک تر می پنداريد و نزول وحی و هدايت را در ديگران بعيد می دانيد؟
رسول اکرم (ص) فرمود: خدای تعالیٰ فرموده: اخلاص سرّی از اسرار من است، در قلب هرکس از بندگانم که دوست بدارم، آن را به وديعت می نهم. (مجمع البيان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر