تفسیر قرآن

در اين آيه به دو درخواست مهم ابراهيم از پروردگارش براى ساكنان اين سرزمين مقدّس و پاسخ خداوند اشاره کرده و می فرمايد: آن هنگام که ابراهيم به درگاه خدا عرض كرد: بار خدايا، اين مكان (مکّه) را شهر امني قرار ده و هر کس از ساکنانش را که به خدا و روز بازپسین ایمان دارد از نعمت هاي فراوان روزي رسان و خدا فرمود: امّا آن كه كافر شود، اندكي از زندگی دنيا برخوردارش مي كنم،‌ آن گاه او را به سوي آتش دوزخ مي كشانم و چه بد سرانجامی است؟!» پس كفّارى كه در اين شهر پديد مى‏ آيند، از زندگى مرفّه و رزق فراوان مغرور نشوند و خيال نكنند كه نزد خدا كرامتى و حرمتى دارند، بلكه احترام هر چه هست از خانه خداست.

«از مقام ابراهيم محلّى براى نماز بگيريد» صريحاً امر روى صلاة نرفته، بلكه روى گرفتن محلّى براى صلاة از مقام ابراهيم رفته است.

تقاضاى «امنيّت» قبل از درخواست «مواهب اقتصادى» نشان می دهد، كه داشتن يك اقتصاد سالم بدون «امنيّت» در جامعه ممكن نيست.

هر چند ابراهيم مى ‏دانست كه به حكم زندگى اجتماعى انسان در دنيا، همه مردم از کافر و مؤمن هر شهر از آن بهره‏ مند می شوند، دعايش را مختص مؤمنين كرد، تا تبرّى خود را از كفّار رعايت كرده باشد.

امام صادق (ع) فرموده: هيچ زميني از زمين مكّه، هيچ خاکی از خاک مكّه، هيچ سنگي از سنگ هاي مكّه، هيچ درختي از درخت هاي مكّه، هيچ كوهي از كوه هاي مكّه و هيچ آبي از آب هاي مكّه نزد خداي تعاليٰ دوست داشتني تر نيست. (وسائل 13/242)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر