تفسیر قرآن

قطعاً بهشت جايگاه اوست.

در تفسير قمي آمده:‌ اين آيه در باره ی بنده ی خداست،‌ كه وقتي در برابر معصيت خدا قرار مي گيرد،‌ با توان انجام گناه از ترس خدا مرتكب نمي شود و به خاطر نهي خداوند، نفس خود را از ارتكاب گناه بازمي دارد‌ و تلافي عملش همان بهشت است.

امام صادق (ع) فرموده: كسي كه مي داند خدا او را مي بيند و آنچه مي گويد مي شنود و از آنچه از خير و شرّ انجام مي دهد، آگاه است و اين توجّه او را از اعمال قبيح بازدارد از مقام پروردگارش خائف است‌ و خود را از هواي نفس بازداشته است. (نورالثّقلين)

امام باقر (ع) مي فرمايد: بهشت در لابلاي ناراحتي ها و شكيبايي است، پس هر كه در برابر ناراحتي ها شكيبايي كند، داخل بهشت شود؛ و دوزخ در لابلاي لذّات و شهوات پيچيده شده، پس هركه خود را در برابر لذّات و شهوات آزاد بگذارد، داخل آتش شود. (نورالثّقلين)

و امام صادق (ع) مي فرمايد: نفس را با هوا و هوس ها رها مكن، چرا كه هواي نفس سبب مرگ نفس است.

آزاد گذاردن نفس در برابر هواها درد آن است ‌و بازداشتن آن از هوا و هوس هايش دواي آن است. (نورالثّقلين)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر