سوره عبس - آیه 37 - جزء 30
لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
معنای آیه
در آن روز هرکسی از آنان را کاری است که او را به خود مشغول می کند [تا جایی که نمی گذارد به چیز دیگری بپردازد.]
تفسیر قرآن
براي اين كه در آن روز هركس شأني و شغلي و گرفتاري اي دارد، كه او را از همه كس به خودش مشغول مي سازد.
یعنی شدت سختی آن روز به حدّی است، كه نزديکان انسان كه يك روز طاقت دوريشان را نداشت و آنها را ياور خود در زندگی می پنداشت و همواره به آنان پناه می برد، امروز از همه آنان مى گريزد، چون شدّت سختی آن روز نمی گذارد آدمی به ياد چيزی و كسی بيفتد.
پيامبر (ص) فرمود: در سه موقف كسي به ياد كسي نمي افتد: اوّل پاي ميزان سنجش اعمال تا ببيند آيا ميزانش سنگين است يا سبك؟ بعد بر صراط تا ببيند آيا از آن مي گذرد يا نه؟ و هنگام پخش نامه اعمال، تا ببيند آن را به دست راستش دهند يادست چپش؟ (تفسير برهان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر