معنای آیه
ستارگانی كه حركت مي كنند و نهان مي شوند.
مفسّرین «فَلااُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوارِ الْكُنَّسِ» را در مورد ستارگانی دانسته اند كه هر شب ظاهر مى شوند و با طلوع خورشيد پنهان مى گردند، و در همان پنهانى هم در حركتند، لذا شب بعد به جاى خود بازمى گردند.
در اين كه اين ستارگان بازگردنده کدام اند؛ درحديثى اميرمؤمنان (ع) در تفسير اين آيه فرموده: هِىَ خَمسَةُ النَّجمِ: زُحَل وَالمُشتَرى وَالمِرّيخ وَالزُّهرَةُ وَ عَطارِد: آنها پنج ستاره اند: زحل، مشترى، مريخ، زهره و عطارد». (مجمع)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر