معنای آیه
به دنبال بعضي از پاداش هاي ابرار، مي فرمايد: بدكاران پيوسته به مؤمنان مي خنديدند.
حاكم حسكانى در شواهد التنزيل به نقل از ابن عبّاس گويد: «منظور از «ِاِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُو» منافقان قريش ومنظور از «اَلَّذِينَ آمَنُوا» علی بن ابی طالب و ياران اوست. (روح المعانی)
گفته اند: روزي على (ع) و جمعي از مؤمنان نزد پيامبر (ص) آمد و رفت مي كردند، منافقين به يكديگر اشاره كرده مي گفتند: اصلع (كسي كه موي جلو سر ندارد) يعني علي (ع) را ديديم و به او خنديديم. اين آيه و چند آيه بعد در اين مورد نازل شد. (مجمع و كشّاف)
بعضی هم گفته اند: این آیات در باره عمّار، صهيب، خباب، بلال و ساير فقراى مؤمنين كه مورد استهزاى مشركان قريش همچون ابوجهل، وليد بن مغيره و عاص بن وائل، واقع مى شدند نازل شده است. (مجمع)
جمع ميان اين شأن نزول ها نيز كاملاً ممكن است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر