معنای آیه
و بالاخره به صورت نتيجه گيري كلّي در مسئله ی مبدأ و معاد، مي فرمايد:
پس خداوندي كه ملكوت همه چيز در دست قدرت اوست و همه ی شما به سوي او باز مي گرديد، منزّه است از استبعادي كه مشركين از در غفلت در مسئله ی معاد مي كنند.
در در منثور در تفسير جمله: «لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا ...» آمده: از على (ع) نقل شده: كسى كه زنده باشد یعنی كسى كه عاقل باشد.
امام علی (ع) مى فرمايد: چون خدا اراده مى كند او را دوباره خلق كند، مى گويد: باش و او بى درنگ خلق مى شود، و اين گفتن چون گفتن ما با صوت و آوازى كه شنيده شود نيست، بلكه كلام خداى سبحان همان فعل اوست، كه آن را ايجاد كرده؛ درحالى كه مثل آن قبلاً نبود، چون اگر مى بود قديم بود و خداى دوّم مى شد...
خداى سبحان مى گويد، ولى نه با تلفظ، و اراده مى كند، ولى نه با نيّت و ضمير. (المیزان به نقل از شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 13، ص 82 خطبه 232)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر