معنای آیه
اين آيه از آيات برجسته ی قرآن است، كه كلمه ايجاد را توصيف كرده، مي فرمايد:
فرمان خدا هر گاه چيزي را اراده كند تنها به آن مي گويد: باش! پس مي شود.
و خدايي كه داراي چنين قدرتي است، به طريق اوليٰ مي تواند انسان ها را بعد از مرگ دوباره زنده كند.
خدا هر چيزي اراده كند، موجود مي شود و تعبير «كن» به خاطر ضيق بيان است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر